Koçluk ülkemizde henüz yeni bir kavram ve deneyimlemeden ne olduğunun anlaşılması oldukça güç. Çoğu kişi koçu, ona ne yapması gerektiğini söyleyen, onu yapacakları konusunda sıkı sıkı takip eden ve hatta yapmadığı durumda hesap sonran bir kişi olarak görüyor. Halbuki koç, bu rollerin tamamen dışında. Yaşantımızın büyük bölümünde anne-babamız, öğretmenimiz ya da yöneticimiz tarafından bize ne yapmamız gerektiği söylendiği için tavsiye ve yönlendirme beklentisi içerisinde olmamız normal belki de. O zaman gelin, koçluk sürecindeki sorumluluk ilişkisine bir göz atalım.

Koçlukta, koç ve danışanı eşit bir ilişki içerisindedir. Bir koç, danışanı adına karar vermez, danışanına kendisine iyi gelen bir çözümü dayatmaz. Koç, danışanının ulaşmak istediği vizyona doğru onunla birlikte yürür ama onu arkadan itmez, kolundan tutup farklı bir yöne çevirmez veya yürüyüş temposunda değişiklik talep etmez. Sorduğu sorular ve kullandığı tekniklerle danışanının hem kendisiyle ilgili gerçekleri hem de yolda olup bitenleri fark etmesini sağlar. Bu yolculuk boyunca çeşitli hedef belirlenir, vizyon oluşturulur, değerler ortaya çıkarılır, farklı bakış açılarıyla bakılır, seçenekler çoğaltılır, öncelikler belirlenir, motivasyon sağlanır ve eylem adımları belirlenir. Bundan sonrası ise danışanın sorumluluğundadır. Karar aldığı konularda eyleme geçmekten, yaptığı eylemlerin ya da yapmadıklarının sonuçlarından o sorumludur.

Koçun sorumluluğu ise koçluk konumunu korumaktır. Koçluk konumu, nötr olmak, güvenilir ve yargısız bir ortam yaratmak ve iyi dinlemektir. Koçluk görüşmesi süresinde koç; anne-baba, öğretmen, eğitimen, mentor gibi farklı rollere bürünmez. Danışanının kendini rahat ifade edebileceği ve anlaşılmış hissedeceği bir ortam yaratır. Böylece danışanının ufkunu açık tutar, hayal gücünü ve potansiyelini tam olarak harekete geçirebilmesine olanak sağlar.

Peki bu nasıl olabiliyor diyorsanız koçluğu deneyimlemenizi tavsiye derim. Koçluğu deneyimleyen kişiler, koç onu yönlendirmediği halde ulaştıkları sonuçlar karşısında şaşırdıklarını itiraf ediyorlar. Danışanlarımın sözleri ile: “Madem bu fikirler bendeydi şimdiye kadar neredeydiler, nasıl fark etmemiştim”.

Fark etmek için siz de yaşamınızın sorumluluğunu alın…

2014